مهرداد اسکویی، عکاس، تهیه‌کننده، مستندساز و کارگردان در 21 شهریور 1348 به دنیا آمده است که هم در حوزه مستندسازی و هم عکاسی شهرت زیادی دارد. در سال 2010 بود که او چهره فرهنگی سال جهان از نهاد فرهنگی «پرنس کلاوس» هلند شد و در سال 2016 بهترین فیلمساز مستند از جشنواره «تروفالس» آمریکا شد. البته در سال 1389 هم در جشن خانه سینما از او به خاطر یک عمر فعالیت در حوزه مستندسازی تقدیر شد. زیرا که هم بیش از 100 جایزه بین‌المللی در حوزه فیلم و مستندسازی دارد و هم عضو گروه داوری بیش از صد جشنواره ملی و بین‌المللی بوده است. او شاگردی بزرگان حوزه سینما را در دیگر کشورها تجربه کرده و خودش نیز کارگاه‌های آموزشی مختلفی را نه فقط در ایران که مناطق مختلف جهان برگزار کرده است. برخی از فیلم‌های مستند او عبارتند از: «رویاهای دم صبح» (۱۳۹۴)، «مستندآخرین روزهای زمستان» (۱۳۹۰)، «روزهای بی‌تقویم» (۱۳۸۶)، «دماغ به سبک ایرانی» (۱۳۸۴)، «مریم جزیره هنگام» (۱۳۸۴)، «از پس برقع» (۱۳۸۳)، «بیوه مرد» (۱۳۸۱)، «رو به جایی دور» (۱۳۸۰) و... اسکویی از سال 1375 پروژه عکسبرداری پرتره از چهره نام‌آوران فرهنگی ایران را شروع کرد که از مجموعه‌های ارزشمند پرتره ایرانی به حساب می‌آید.‌ از اسکویی کتاب‌های متعددی نیز بر اساس تحقیق‌ها و پژوهش‌هایی که پیرامون عکس‌ها و کارت‌‌پستال های تاریخی ایران انجام داده، منتشر شده است؛ کتاب‌هایی مانند: «فلسطین به روایت کارت‌پستال‌های تاریخی» (1396)، «حج به روایت کارت‌پستال‌های تاریخی» (۱۳۹۵)، «گیلان به روایت کارت‌پستال‌های تاریخی» (نشر ایلیا، ۱۳۹۳)، «حتماً عکس دیگری هم هست: قطعه‌نویسی نویسندگان ایرانی برای کارت پستال ۶۶ نویسنده مشهور جهان» (نشر حرفه هنرمند، 1392) و... مهرداد اسکویی مهمان یکی از برنامه‌های «صدبرگ» بود که در آنجا از اهمیت پرتره و مستندهای پرتره گفت. دیدن این برنامه، بخشی از نگاه و دنیای اسکویی را نشان می‌دهد.