کتاب صوتی «توپ ترامپ مک‌دونالد» تاریخ آمریکا به روایت فریور خراباتی است که با صدای سپند امیرسلیمانی می‌شنوید!

اگر از آن دسته آدم‌هایی هستید که با شنیدن کلمه «تاریخ» تصویر کتاب‌های قطور و بی‌روح جلوی چشمتان می‌آید، وقتش رسیده همه‌چیز را عوض کنید. «توپ ترامپ مک‌دونالد» تاریخ آمریکا را مثل یک گفت‌وگوی بامزه و پراتفاق تعریف می‌کند؛ نه با لحن خشک دانشگاهی، نه با تحلیل‌های پیچیده‌ای که حوصله‌تان را سر ببرد. اینجا تاریخ مثل یک قصه‌ طولانی و پرخنده روایت می‌شود؛ هم می‌خندید، هم چیزهای جدی یاد می‌گیرید.

فریور خراباتی با همان قلم طنز و شوخ‌طبعش، سراغ اتفاق‌های مهم آمریکا می‌رود؛ از زندگی آرام و عجیب بومیان آمریکایی می‌گوید؛ همان‌ها که عاشق رقص و طبیعت بودند و اصلاً فکر نمی‌کردند روزی مهمان‌های ناخوانده از اروپا بیایند و همه‌چیزشان را بگیرند، ماجرای کریستف کلمب و کشف اتفاقی قاره‌ای تازه را با چنان خنده‌ای تعریف می‌کند که بعید است دیگر بتوانید به عکس‌های رسمی‌اش نگاه جدی داشته باشید، از جنگ‌های استقلال و داستان چای می‌گوید؛ وقتی آمریکایی‌ها فهمیدند مالیات یعنی زحمت از ما و سود برای دیگران، و تصمیم گرفتند «خودمان کشور بسازیم.»، سراغ جرج واشنگتن می‌رود؛ پدری که قول داد فقط دو دوره بماند و کج‌کاری‌هایش هنوز هم ادامه دارد. برده‌داری، جنگ داخلی و آبراهام لینکلن را با همان نگاهی روایت می‌کند که جدیت تاریخ را به زبان آدمیزاد می‌آورد. بعد هم می‌رسد به قرن بیستم و قرن بیست‌ویکم؛ از ظهور بانکدارها و سیاست‌مدارها گرفته تا جنگ‌های جهانی، هالیوود، سرمایه‌داری، جنگ‌های خاورمیانه، کرونا و البته دوران دونالد ترامپ؛ مردی که با توییت‌هایش همه‌چیز را به‌هم ریخت.

این کتاب صوتی پر از داستان‌ها و حاشیه‌هایی است که تاریخ رسمی کمتر به شما می‌گوید؛ اما درست همان چیزهایی هستند که تاریخ را زنده و ملموس می‌کنند.

خراباتی در مقدمه کتاب با صراحت می‌گوید: «اگر دنبال تحلیل سنگین و تخصصی هستید، بروید سراغ کتاب‌های دانشگاهی. اینجا قرار است با زبان ساده و طنزآلود تاریخ را مرور کنیم.»

همین صراحت و شوخ‌طبعی باعث می‌شود «توپ ترامپ مک‌دونالد» مثل یک استندآپ‌کمدی هوشمندانه باشد؛ پر از شوخی‌های بامزه، اما در عین حال سرشار از نکات تاریخی و اجتماعی.

نسخه صوتی این کتاب درست مثل یک پادکست شنیدنی است. با لحنی صمیمی و پرانرژی روایت می‌شود و حس می‌کنید یک دوست خوش‌صحبت نشسته و تاریخ آمریکا را برایتان تعریف می‌کند؛ گاهی می‌خندید، گاهی تعجب می‌کنید و گاهی هم با خودتان می‌گویید: «عجب! پس این‌طوری شد که آمریکا این‌جایی که هست رسید!»

در بریده‌ای از این کتاب صوتی با صدای سپند امیرسلیمانی می‌شنوید:
«پیش از آنکه یک پدرسوخته شیرناپاک‌خورده‌ای سر و کله‌اش پیدا شود و همه چیز را خراب کند، بومیان آمریکا زندگی خوب و آرامی داشتند. هرکس برای خودش نام یک حیوان با یک صفت و ویژگی اختیار کرده بود و همه او را با آن نام می‌شناختند و مشکلی هم با هم نداشتند.

عصر که می‌شد، عقاب مغرور آتشی روشن می‌کرد و با دود به کرگدن افسرده پیام می‌داد که «با بچه‌ها پاشید بیایید اینجا». کرگدن افسرده هم دست زن و بچه را می‌گرفت و جلوی چادر عقاب مغرور دور هم می‌نشستند و از صلح با طبیعت، شکار خرس و کشاورزی حرف می‌زدند و غیبت می‌کردند.
غیبت که کمی افت می‌کرد و همه سکوت می‌کردند، ناگهان سمندر مضطرب خطاب به بقیه می‌گفت: «آخ… می‌دونین از چیِ نهنگ وسواسی لجم می‌گیره؟» و دوباره تنور غیبت داغ می‌شد!
شب با جمله‌ «فکر نکنید ازش می‌ترسما… جلوی خودشم اینا رو می‌گم» به پایان می‌رسید.

این مردم آن‌قدر به طبیعت احترام می‌گذاشتند که حتی برای شکار هم دعا می‌کردند؛ مثلا وقتی بوقلمونی می‌کشتند، جلویش تعظیم می‌کردند و همین‌طور که پیاز و زردچوبه می‌ریختند، می‌گفتند:
ما رو ببخش بوقلمون عزیز… خودت می‌دونی گرسنگی پدر و مادر نمی‌شناسه… اگه ناراحتی نخوریمت… آقا کسی به فلفل سیاه حساسیت نداره بزنیم به این بوقلمون؟»