کتاب «باده کهن» نوشته‌ «اسماعیل فصیح» است. ذکر عشق در تمام کتاب آمده است آن هم عشق به الوهیت باطن. این عشق گاهی از زبان قرآن، گاهی در کشف الاسرار و گاهی در غزل‌های حافظ و مناجات عرفانی مولوی ابراز شده است. اسماعیل فصیح در دوم اسفند 1313 در تهران تولد یافت. پس از تحصیلات عالی در آمریکا، به ایران بازگشت و از سال 1342، در شرکت ملی نفت ایران در مناطق نفت‌خیز جنوب به کار پرداخت و در سال 1359 با سمت استادیار دانشکده‌ی نفت آبادان بازنشسته گردید. شراب خام، دل کور، داستان جاوید، ثریا در اغما، درد سیاوش و باده کهن برخی از آثار منتشرشده‌ اوست.